Татьяна Бланко зөвхөн эрдэмтний хувиар бус, Lake Uru Uru-гийн охины хувиар ярьлаа. Тэрээр ариун газар нутаг нь доройтон алга болж буйг харсан уй гашуугаа, мөн түүнийг дахин амилуулж буй итгэл найдвараа хамтад нь авч явдгаа онцолсон юм.
Түүний хувьд нөхөн сэргээлт бол харилцан хариуцлагын тухай ойлголт. “Эх дэлхийгээс авсан зүйлээ түүнд буцаан өгөх ёстой.” Гэхдээ уй гашуу, итгэл найдвар хоёр дангаараа хангалтгүй. Уугуул иргэд эдгээр газрыг эдгээх мэдлэг, хүсэл зориг, бодит туршлагыг аль хэдийн эзэмшиж байна.
Түүний гол мессеж тодорхой: “Бид газрын нөхөн сэргээлтийн зүгээр нэг үр шим хүртэгчид биш. Бид түүний бүтээгчид, хамгаалагчид, анхны эрдэмтэд нь юм.”
ЭХ БАЙГАЛИА СЭРГЭЭЕ
ӨВ СОЁЛОО ХАДГАЛЪЯ
—————–
Tatiana Blanco speaks not only as a scientist, but as a daughter of Lake Uru Uru, carrying the grief of watching a sacred place disappear and the hope of seeing it come back to life.
For her, restoration is rooted in reciprocity: “What you take from the Earth, you must give back.” But she also makes clear that grief and hope alone are not enough. Indigenous peoples already hold the knowledge, the will, and the lived experience to heal these lands.
Her message is unmistakable: “We are not beneficiaries of land restoration. We are its architects, its guardians, its original scientists.”
RESTORING LAND
RESTORING CULTURE